{"id":38132,"date":"2022-06-19T14:55:28","date_gmt":"2022-06-19T12:55:28","guid":{"rendered":"https:\/\/pspnatolin.edu.pl\/?p=38132"},"modified":"2022-06-19T15:03:53","modified_gmt":"2022-06-19T13:03:53","slug":"prezentacja-projektu-edukacyjnego-stypendystki-mazowieckiego-programu-stypendialnego","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/pspnatolin.edu.pl\/?p=38132","title":{"rendered":"Prezentacja projektu edukacyjnego Stypendystki Mazowieckiego Programu Stypendialnego"},"content":{"rendered":"

Uczennica klasy 8c, Matylda Wilkowska<\/strong>, w ramach \u201eMazowieckiego programu stypendialnego dla uczni\u00f3w szczeg\u00f3lnie uzdolnionych \u2013 najlepsza inwestycja w cz\u0142owieka\u201d realizowa\u0142a w tym roku szkolnym projekt stypendialny pod has\u0142em
\n„What are you reading? Words, words, words…”<\/strong>.
\n<\/em>Tytu\u0142 swojego projektu zaczerpn\u0119\u0142a z dzie\u0142a brytyjskiego pisarza Williama Szekspira – \u201eHamlet\u201d.<\/p>\n

 <\/p>\n

W zwi\u0105zku z projektem realizowa\u0142a wiele dzia\u0142a\u0144, kt\u00f3re oscylowa\u0142y wok\u00f3\u0142 literatury angielskiej i angloj\u0119zycznej.<\/p>\n

W\u015br\u00f3d jej cel\u00f3w znalaz\u0142o si\u0119 mi\u0119dzy innymi stworzenie prezentacji o zaletach czytania ksi\u0105\u017cek po angielsku.<\/p>\n

 <\/p>\n

\"\" \"\" \"\" \"\" \"\" \"\" \"\" \"\" \"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

W szkole zaprezentowa\u0142a j\u0105 uczniom klasy 7c, a na zako\u0144czenie uczestnicy brali udzia\u0142 w quizie dotycz\u0105cym t\u0142umaczenia serii ksi\u0105\u017cek \u201eHarry Potter”.<\/p>\n

 <\/p>\n

\"\" \"\" \"\" \"\" \"\" \"\" \"\" \"\" \"\" \"\" \"\" \"\" \"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

Ponadto Matylda podj\u0119\u0142a pr\u00f3b\u0119 przet\u0142umaczenia swojego opowiadania na j\u0119zyk angielski. Jak sama twierdzi, okaza\u0142o si\u0119 to trudniejsze ni\u017c przypuszcza\u0142a, jednak r\u00f3wnie\u017c z tym zadaniem poradzi\u0142a sobie wzorowo.<\/p>\n

 <\/p>\n\n\n\n
Gdy wr\u00f3ble wy\u0107wierka\u0142y mi o tajemniczym t\u0142umaczu zwierz\u0119cej mowy, postanowi\u0142em nagra\u0107 swoj\u0105 histori\u0119 i odcisn\u0105\u0107 kopyto w dziejach. Nazywam si\u0119 Dionizy. Jestem ju\u017c starym koniem \u2013 dawno przeszed\u0142em na emerytur\u0119. Chocia\u017c jestem nie najm\u0142odszy, nadal, gdy m\u00f3j Pan daje mi kostki cukru, przymykam oczy i czuj\u0119 si\u0119, jakbym by\u0142 tym \u017arebi\u0119ciem Dyziem sprzed dwudziestu lat. Kiedy s\u0142odycz rozlewa si\u0119 po podniebieniu, oczami wyobra\u017ani widz\u0119 zielone \u0142\u0105ki, na kt\u00f3rych si\u0119 pas\u0142em… Ach, to by\u0142y czasy! Mieszkam nieopodal Krakowa. Moj\u0105 prac\u0105 by\u0142o ci\u0105gni\u0119cie doro\u017cek \u2013 m\u00f3j Pan jest fiakrem. Lubi\u0142em prac\u0119 konia doro\u017ckarskiego: sta\u0142em cierpliwie, czekaj\u0105c na turyst\u00f3w, a doro\u017ckarz zawsze pami\u0119ta\u0142, \u017ceby da\u0107 mi worek z obrokiem i \u015bwie\u017c\u0105 wod\u0119. Prawdziwie ludzki Pan! Wyczesywa\u0142 mnie zgrzeb\u0142em. Wszyscy na mnie spogl\u0105dali. Pi\u0119knie prezentowa\u0142em si\u0119 w blasku s\u0142o\u0144ca! Na zawo\u0142anie \u201eWio, Dionizy!\u201d st\u0119pem rusza\u0142em spod Sukiennic, ulic\u0105 Grodzk\u0105, na Wawel. M\u00f3g\u0142bym z zamkni\u0119tymi oczami przej\u015b\u0107 t\u0105 tras\u0119! Do dzi\u015b pami\u0119tam go\u0142\u0119bie umykaj\u0105ce spod moich podk\u00f3w, gruchaj\u0105ce do siebie rado\u015bnie, przekazuj\u0105ce sobie ploteczki. Nigdy nie bra\u0142em udzia\u0142u w ich rozmowach \u2013 jestem ma\u0142om\u00f3wnym, szanuj\u0105cym si\u0119 ogierem. Nie zni\u017ca\u0142em si\u0119 do poziomu krakowskich przekupek. Opowiem wam o moim koniku; od zawsze marzy\u0142em, by zosta\u0107 reniferem. Chcia\u0142bym cho\u0107 na chwil\u0119 zmieni\u0107 ma\u015b\u0107 z siwej na br\u0105zow\u0105, poczu\u0107 na g\u0142owie ci\u0119\u017car rog\u00f3w, oderwa\u0107 swe p\u0119cinki od ziemi i pogalopowa\u0107 w niebiosach, ci\u0105gn\u0105c sanie \u015awi\u0119tego Miko\u0142aja. Uparcie marzy\u0142em, \u017ce marzenie me si\u0119 kiedy\u015b si\u0119 spe\u0142ni, ale inni dworowali sobie ze mnie. Cho\u0107by i wtedy… Kiedy\u015b, kiedy by\u0142em jeszcze m\u0142ody, pas\u0142em si\u0119 na pastwisku pogr\u0105\u017cony w marzeniach. Nagle… Zobaczy\u0142em wydeptany w trawie napis \u2013\u201eCHCESZ STA\u0106 SI\u0118 RENIFEREM I DO NAS DO\u0141\u0104CZY\u0106? PRZYJD\u0179 TU O ZMROKU. CZEKAMY NA CIEBIE!\u201d. Bardzo si\u0119 podekscytowa\u0142em. W tamtym momencie by\u0142em najszcz\u0119\u015bliwszym koniem \u015bwiata! O zmroku przyszed\u0142em w um\u00f3wione miejsce, a tam… nie by\u0142o \u017cadnych renifer\u00f3w! Ani \u015bwi\u0119tego Miko\u0142aja! Stali tam Anastazy, Alojzy i Ambro\u017cy – wredne ogiery, kt\u00f3re zawsze si\u0119 ze mnie wy\u015bmiewaj\u0105. Jak mog\u0142em by\u0107 tak naiwny! Ko\u0144 by si\u0119 u\u015bmia\u0142! Ci \u017cartownisie na m\u00f3j widok parskn\u0119li \u015bmiechem i nie przestawali przez dobre par\u0119 minut, a ja tupa\u0142em kopytem ze z\u0142o\u015bci! By\u0142o mi bardzo \u017cal. Odwr\u00f3ci\u0142em si\u0119 i bez s\u0142owa powlok\u0142em si\u0119 do stajni. Zrobiono mnie w konia! Ostatnie Miko\u0142ajki sp\u0119dza\u0142em jak zwykle\u2013 przykryty ciep\u0142\u0105 derk\u0105, gapi\u0142em si\u0119 w niebo w nadziei, \u017ce pojawi\u0105 si\u0119 na nim renifery. Gdyby tak si\u0119 sta\u0142o, zar\u017ca\u0142bym do nich, ile si\u0142 w p\u0142ucach \u201eZATRZYMAJCIE SI\u0118! DO\u0141\u0104CZ\u0118 DO WAS!\u201d. P\u0142onne nadzieje… Sta\u0142o si\u0119 za to co\u015b innego! Do stajni wszed\u0142 m\u00f3j Pan. U\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 do mnie i za\u0142o\u017cy\u0142 mi co\u015b na g\u0142ow\u0119. Spojrza\u0142em do wiadra z wod\u0105 i zobaczy\u0142em swoje odbicie. Nie mog\u0142em uwierzy\u0107 w\u0142asnym oczom. Mia\u0142em na sobie najprawdziwsze rogi renifera! Potrz\u0105sn\u0105\u0142em g\u0142ow\u0105, a wtedy dzwoneczki przymocowane do moich pi\u0119knych rog\u00f3w zadzwoni\u0142y! Zar\u017ca\u0142em ze szcz\u0119\u015bcia! Oto spe\u0142ni\u0142y si\u0119 moje najwi\u0119ksze marzenia! Przymkn\u0105\u0142em oczy i w uszach za\u015bwista\u0142 mi wiatr. Czu\u0142em, jakby moje kopytka, uderza\u0142y o chmury. By\u0142em najprawdziwszym czarnym koniem w wy\u015bcigu po spe\u0142nione marzenia! Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce znamy si\u0119 z moim Panem jak \u0142yse konie, chocia\u017c grzywa u mnie jeszcze bujna! Zaczarowany doro\u017ckarz, zaczarowany ko\u0144…<\/td>\nWhen sparrows tweeted me about the mysterious animal language translator, I decided to record my story and imprint my hoof in the history. My name is Dionizy. I’m an old horse \u2013 I retired a long time ago. Although my best years are past and gone, still, when my Master gives me some sugar cubes, I close my eyes and feel like a little foal I was years ago. When sweetness spread on my palate, with the eyes of imagination I can see the green meadows I used to graze on… Those were the days! I live near Cracow. My job was pulling carriages \u2013 my Master is a coachman. I really enjoyed the work of a carriage horse: I would stand patiently, waiting for the tourists, and the coachman always remembered to give me a sack with food and fresh water. A really humane man! He combed me with a currycomb. Everyone would look at me. I looked beautiful in the sunshine! When shouted at: \u201cGiddyup, Dionizy!\u201d I walked from Sukiennice, through Grodzka street, to the Wawel Castle. I could pass this route with closed eyes! To this day I remember pigeons eluding from my hoofs, gurgling to each other, transferring the gossips. I never took part in their conversations \u2013 I’m a reticent, self-respecting stallion. I didn’t low myself to the Cracow fishwives’ level. I’ll tell you about my hobby \u2013 I’ve always been dreaming abut being a reindeer. I’d like to change my colour from grey to brown, feel the weight of the horns on my head, detach my fetlocks from the ground and gallop through the sky, pulling Santa\u2019s sleigh. I wanted to be a reindeer so bad, but others would laugh at me. Once, when I was still young, I was grazing on the pasture, plunged in the dreams. Suddenly… I saw a writing beaten in the grass \u2013 \u201cDO YOU WANT TO BECOME A REINDEER AND JOIN US? COME HERE AT THE DUSK, WE’RE WAITING FOR YOU!\u201d. I got very excited. In that moment I was the happiest horse in the world! When the night fell, I came to the meeting point, but… there weren’t any reindeers, or Santa Claus! Anastazy, Alojzy and Ambro\u017cy were standing there \u2013 three mean stallions, who always were mocking me. How could I be so naive? That’s a laugh! They sniggered to see me and they didn’t stop laughing for a few minutes. I was stomping my hoof with anger! I felt so sorry. I turned back and went to the stable without saying a word. I was tricked! I spent last St. Nicholas Day as usual \u2013 covered by a cosy blanket, I was staring at the sky in hope of seeing the reindeers. If I saw them, I would scream at the top of my lungs: \u201eSTOP! I WILL JOIN YOU!\u201d. Vain hopes… But something else happened! My Master entered the stable. He smiled at me and put something on my head. I looked into the bucket of water. I couldn’t believe my eyes. I had the truest reindeer horns! I shook my head and the bells attached to my beautiful horns gave a beautiful ringing sound! I neighed from happiness! My biggest dream came true! I closed my eyes and the wind whistled in my ears. I felt like my hoofs hit the clouds. I’m definitely the winner in the race to fulfilled dreams! Me and my Master really understand each other. Enchanted cabman, enchanted horse…<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

 <\/p>\n

Na przestrzeni ca\u0142ego roku szkolnego po\u015bwi\u0119ci\u0142a wiele godzin na czytanie w j\u0119zyku angielskim – swoje odczucia na temat ksi\u0105\u017cek zawar\u0142a w recenzjach pisanych zar\u00f3wno po polsku, jak i po angielsku. Ca\u0142okszta\u0142t jej dokona\u0144 projektowych zosta\u0142 zawarty na stworzonej przez uczennic\u0119 stronie internetowej:<\/p>\n

https:\/\/matyldawilkowska.wixsite.com\/wordswordswords<\/a><\/p>\n

 <\/p>\n

Zach\u0119cam r\u00f3wnie\u017c do \u015bledzenia Matyldy na Instagramie, gdzie publikuje tre\u015bci zwi\u0105zane ze swoj\u0105 pasj\u0105 – literatur\u0105.<\/p>\n

https:\/\/www.instagram.com\/czytelnicza_anomalia\/<\/a><\/p>\n

 <\/p>\n

Opiekunk\u0105 stypendystki jest p. Ewa Jarzy\u0144ska, nauczycielka j\u0119zyka angielskiego.<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

Odpowiedzi do pyta\u0144:<\/p>\n

Cz\u0119\u015b\u0107 nazw pozosta\u0142a w wersji oryginalnej, cz\u0119\u015b\u0107 zosta\u0142a przet\u0142umaczona<\/p>\n

1000<\/p>\n

Czekolad\u0119 we wszelkich jej formach<\/p>\n

Rouge<\/p>\n

Zgredek<\/p>\n

Fa\u0142sz<\/p>\n

Mia\u0142o to korzenie w s\u0142owie \u201elunny” \u2013 pomyleniec<\/p>\n

The Elder Wand<\/p>\n

Prawie 70<\/p>\n

Uzna\u0142a profesor Sinistr\u0119 za m\u0119\u017cczyzn\u0119 (by\u0142a to kobieta)<\/p>\n

Bahanki<\/p>\n

Talizmany \u015amierci<\/p>\n

The Quibbler<\/p>\n

 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Uczennica klasy 8c, Matylda Wilkowska, w ramach \u201eMazowieckiego programu stypendialnego dla uczni\u00f3w szczeg\u00f3lnie uzdolnionych \u2013 najlepsza inwestycja w cz\u0142owieka\u201d realizowa\u0142a w tym roku szkolnym projekt stypendialny pod has\u0142em „What are you reading? Words, words, words…”. Tytu\u0142 swojego projektu zaczerpn\u0119\u0142a z dzie\u0142a brytyjskiego pisarza Williama Szekspira – \u201eHamlet\u201d.   W zwi\u0105zku z projektem realizowa\u0142a wiele dzia\u0142a\u0144, […]<\/p>\n","protected":false},"author":16,"featured_media":38133,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-38132","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-bez-kategorii"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/pspnatolin.edu.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/38132","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/pspnatolin.edu.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/pspnatolin.edu.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/pspnatolin.edu.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/16"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/pspnatolin.edu.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=38132"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/pspnatolin.edu.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/38132\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":38161,"href":"https:\/\/pspnatolin.edu.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/38132\/revisions\/38161"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/pspnatolin.edu.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/38133"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/pspnatolin.edu.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=38132"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/pspnatolin.edu.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=38132"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/pspnatolin.edu.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=38132"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}