Spotkanie zorganizowane przez Szkolne Koło Caritas

26 listopada 2018 r. nasze Szkolne Koło Caritas zorganizowało spotkanie z Panem Janem Rejczakiem
i przedstawicielami naszej lokalnej społeczności – osobami, które znalazły się w grupie pierwszych budowniczych kaplicy pw. świętych Cyryla i Metodego w Sadkowie.

Spotkanie odbyło się w ramach realizowanego przez nasze Koło Projektu: „Mała Ojczyzna- ślady pamięci”.

Gośćmi naszego spotkania byli również inicjatorzy projektu: Dyrektor Diecezjalnego Caritas Radom, ks. Robert Kowalski i Pani Iwona Stępniewska.

Pan Jan Rejczak nie przypadkowo znalazł się w gronie zaproszonych przez nas gości.
Zanim przejdziemy do treści jego wystąpienia, chcemy przedstawić jego sylwetkę.
Jest doktorem nauk technicznych. Był pracownikiem Politechniki Radomskiej. Po Radomskim Czerwcu 1976 roku organizował pomoc ludziom pokrzywdzonym, w związku z robotniczym protestem, za co był prześladowany przez Służbę Bezpieczeństwa. Był współzałożycielem NSZZ „Solidarność” Ziemi Radomskiej. 13 grudnia 1981 roku, w dniu wprowadzenia stanu wojennego przez komunistyczne władze, został internowany. Po opuszczeniu więzienia został bezrobotnym. Od 1989 roku pełnił funkcję Prezesa KIK Stefana Kardynała Wyszyńskiego w Radomiu. Został Członkiem Prymasowskiej Rady Społecznej pierwszej kadencji, a od 1998 roku członkiem Krajowej Rady Katolików Świeckich. Był organizatorem Akcji Katolickiej w Diecezji Radomskiej, inicjatorem Ruchu Komitetów Obywatelskich. W latach 1989 – 1990 pełnił funkcję przewodniczącego Komitetu Obywatelskiego Ziemi Radomskiej. Od kwietnia 1990 do października 1992 był pierwszym niekomunistycznym wojewodą radomskim. Został odznaczony Złotym Medalem za Zasługi dla Polski.

Podczas swojego wystąpienia Pan Jan Rejczak wspominał o latach związanych z czasami represji ze strony komunistycznych władz państwowych. Opowiadał, jak wyglądało wtedy życie młodych ludzi. Wspominał o swojej działalności i zabiegach, jakie prowadził na rzecz budowy pomnika poświęconego wydarzeniom Radomskiego Czerwca. Szczególnym momentem były wspomnienia związane z przygotowaniem wizyty Papieża Jana Pawła II
w Radomiu, w którym czynnie uczestniczył. Uroczystości pielgrzymkowe odbywały się na terenie naszej parafii, na lotnisku w Sadkowie.

Swoje wspomnienia zakończył wprowadzeniem do wystąpienia kolejnych, zaproszonych przez nas gości. A to osoby szczególne. Reprezentanci naszej lokalnej społeczności. To oni znaleźli się w gronie tych, którzy czynnie uczestniczyli w powstaniu naszej Kaplicy i naszej parafii. Dowiedzieliśmy się, jak w jedną noc z 24 na 25 grudnia 1985 r. została wybudowana Kaplica. Przed jej powstaniem, trzy dni wcześniej, na zakupionej przez biskupa Edwarda Materskiego działce, stanął dębowy Krzyż. Zanim Kaplica powstała, po okolicznych gospodarstwach ludzie gromadzili materiały,
a w szczególności drzewo, które następnie zostało przygotowane do złożenia szkieletu Kaplicy. Nasi goście wspominali o wielkim bezinteresownym trudzie i zaangażowaniu, jakie towarzyszyło powstaniu tego „wielkiego dzieła”. Nie sposób wymienić wszystkiego, ale z pewnością ważnym odnotowania jest fakt, iż mieszkańcy sprawowali straż, i pilnowali swojej, wybudowanej własnymi rękoma budowli, przed ówczesnymi służbami bezpieczeństwa nawet nocą, by nie została spalona przez ich funkcjonariuszy. Gdy komunistyczne służby odcięły prąd, msze św. były sprawowane przy lampach naftowych. Ale na to też znalazł się sposób. Jeden z gospodarzy sprowadził agregat prądotwórczy. Wszystkie prace związane z budową Kaplicy były wykonywane przez miejscowych mieszkańców. Każdy w czym mógł pomagał. Kobiety gotowały posiłki dla budowniczych. Każdy, jak mógł angażował się w powstawanie tego, wspaniałego dzieła. W wybudowanej Kaplicy, w przeddzień świąt Bożonarodzeniowych dzieci zajmowały się strojeniem choinek i szykowaniem szopki betlejemskiej. Wszyscy z narażeniem na wielkie reperkusje, łącznie z ryzykiem pozbawienia pracy przez ówczesne władze. Nie zastanawiając się nad konsekwencjami, które mogły mieć miejsce, robili to co uważali wtedy za właściwe. Dzięki ich wielkiemu zaangażowaniu możemy szczycić tym, iż mamy własną kaplicę i własną parafię. Teraz, w tym samym miejscu powstaje nowe, wspaniałe dzieło – Kościół pod wezwaniem świętego Jana Pawła II.

Dziękujemy ks. Robertowi, który czynnie włączył się w udział w naszym spotkaniu, nie tylko podzielił się swoimi wspomnieniami z tamtego, ciężkiego okresu, ale pomógł „wydobyć” od zaproszonych gości chęć podzielenia się, jakże wspaniałymi wspomnieniami.

 

Za udział w spotkaniu w sposób szczególny dziękujemy:

Panu Janowi Rejczakowi

Państwu Zofii i Piotrowi Bińkowskim

Państwu Cecylii i Andrzejowi Wojciechowskim,

Pani Elżbiecie Bińkowskiej

Pani Zofii Krupińskiej

Pani Annie Grzybowskiej

Panu Tadeuszowi Florczykowi

Panu Janowi Florczykowi

Panu Kazimierzowi Petniakowi

Państwu Alinie i Janowi Mąkosom

 

Po zakończonym spotkaniu nasi uczniowie otrzymali pamiątkowe dyplomy i upominki za udział w projekcie „Mała Ojczyzna – ślady pamięci”. Podziękowania otrzymali również do Pana Dyrektora Leszka Pożyczki i pani Iwony Chrząstowskiej naszej koordynatorki i autorki projektu.

Podziękowanie dla SKC- DYPLOM (plik pdf)